در دنیای مرداب گون امروز که هر چه تقلا میکنیم به دیگران نزدیک شویم، نه تنها شدنی نیست که معکوسا از آنها دور می شویم، نیافتم همدمی چون دیوار که خلا نبود دوستان را پر کند، آرام کند مغز و دلم را و حک کنم آنچه هیچ دلی توان به دوش کشیدنش را به تنهایی ندارد.
تا کجا که دیوار نیز تحمل کند گرچه انتظاریس بس عبث!
بسم الله


برچست ها :