این از اون مطالب واقعا باحال بود که خوندم
شعر سیب و جوابیه ها:
ﺷﻌﺮ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺳﯿﺐ ﻭ ﺟﻮﺍﺑﯿﻪ ﻫﺎ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻨﺪﯾﺪﯼ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺩﺯﺩﯾﺪﻡ
ﺑﺎﻏﺒﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﯽ ﻣﻦ ﺗﻨﺪ ﺩﻭﯾﺪ
ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺩﯾﺪ
ﻏﻀﺐ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮﺩ ﻧﮕﺎﻩ
ﺳﯿﺐ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ
ﻭ ﺗﻮ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﻣﻦ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ
ﺧﺶ ﺧﺶ ﮔﺎﻡ ﺗﻮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺁﺯﺍﺭﻡ
ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐﻨﺎﻥ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺪﺍﺭﻡ
ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﺎ ﺳﯿﺐ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺣﻤﯿﺪ ﻣﺼﺪﻕ ‏( ﺧﺮﺩﺍﺩ ۱۳۴۳‏)
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ
ﭼﻮﻥ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺩﺯﺩﯾﺪﯼ
ﭘﺪﺭﻡ ﺍﺯ ﭘﯽ ﺗﻮ ﺗﻨﺪ ﺩﻭﯾﺪ
ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ ﺑﺎﻏﺒﺎﻥ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ
ﭘﺪﺭ ﭘﯿﺮ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻨﺪﯾﺪﻡ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﺗﻮ ﭘﺎﺳﺦ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ ﺑﺪﻫﻢ
ﺑﻐﺾ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﻟﯿﮏ ﻟﺮﺯﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻣﻦ ﻭ
ﺳﯿﺐ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ
ﺩﻝ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : ﺑﺮﻭ
ﭼﻮﻥ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺴﭙﺎﺭﺩ ﮔﺮﯾﻪ ﺗﻠﺦ ﺗﻮ ﺭﺍ .…
ﻭ ﻣﻦ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻣﻦ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ
ﺣﯿﺮﺕ ﻭ ﺑﻐﺾ ﺗﻮ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺎﻥ
ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺁﺯﺍﺭﻡ
ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐﻨﺎﻥ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺪﺍﺭﻡ
ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺳﯿﺐ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﻓﺮﻭﻍ ﻓﺮﺧﺰﺍﺩ
ﺍﻭ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ
ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺩﺯﺩﯾﺪﯼ
ﺍﺯ ﭘﯽ ﺍﺕ ﺗﻨﺪ ﺩﻭﯾﺪﻡ
ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮﮐﻢ ﻣﻦ ﺩﯾﺪﻡ
ﻏﻀﺒﺂﻟﻮﺩ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﮐﺮﺩﻡ
ﺑﺮ ﺩﻟﺖ ﺑﻐﺾ ﺩﻭﯾﺪ
ﺑﻐﺾ ِ ﭼﺸﻤﺖ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ
ﺩﻝ ﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﻟﺮﺯﯾﺪ
ﺳﯿﺐ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ِ ﺩﻝ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ
ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻡ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ
ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻮ ﺩﺯﺩﯾﺪﯼ ﺳﯿﺐ ﻧﺒﻮﺩ
ﺩﻝ ِ ﺩُﺭﺩﺍﻧﻪ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺭﻓﺖ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ
ﻫﺠﺮ ﺗﻠﺦ ﺩﻝ ﻭ ﺩﻟﺪﺍﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺎﻥ
ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺁﺯﺍﺭﻡ
ﭼﻬﺮﻩ ﺯﺭﺩ ﻭ ﺣﺰﯾﻦ ِ ﺩﺧﺘﺮ ِ ﻣﻦ ﻫﺮ ﺩﻡ
ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺩﺷﻨﺎﻣﻢ
ﮐﺎﺵ ﺁﻧﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﺎﻍ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﻫﺮﮔﺰ
ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐﻨﺎﻥ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺪﺍﺭﻡ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﯼ ﻋﺎﻟﻢ
ﺯ ﭼﻪ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻫﺎ ﺳﯿﺐ ﻧﮑﺎﺷﺖ؟
ﻣﺴﻌﻮﺩ ﻗﻠﯿﻤﺮﺍﺩﯼ
ﺩﺧﺘﺮﮎ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ
ﭘﺴﺮﮎ ﻣﺎﺗﺶ ﺑﺮﺩ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﯼ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ، ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﺩﺯﺩﯾﺪﻩ
ﺑﺎﻏﺒﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﯽ ﺍﻭ ﺗﻨﺪ ﺩﻭﯾﺪ
ﺑﻪ ﺧﯿﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺣﺮﻣﺖ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﻢ ﺳﺎﻟﺶ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﭘﺴﺮ ﭘﺲ ﮔﯿﺮﺩ
ﻏﻀﺐ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻏﯿﻈﯽ ﮐﺮﺩ
ﺍﯾﻦ ﻭﺳﻂ ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻡ
ﺳﯿﺐ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺧﺎﮎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ
ﻣﻦ ﮐﻪ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﻋﺸﻘﯽ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺑﯿﻦ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﯼ ﯾﮏ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭ ﻟﺐ ﻭ ﺩﻧﺪﺍﻥ ِ
ﺗﺸﻨﻪ ﯼ ﮐﺸﻒ ﻭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﭘﺮﺳﺶ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻮﺩﻡ
ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ
ﭼﻮﻥ ﺭﺳﻮﻟﯽ ﻧﺎﮐﺎﻡ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﺍ ﺑﻐﺾ ﺭﺑﻮﺩ
ﺩﺧﺘﺮﮎ ﺭﻓﺖ ﻭﻟﯽ ﺯﯾﺮ ﻟﺐ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ
ﺍﻭ ﯾﻘﯿﻨﺎً ﭘﯽ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ
ﭘﺴﺮﮎ ﻣﺎﻧﺪ ﻭﻟﯽ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺶ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺑﻮﺩ
ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﮐﻪ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ
ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻮﺳﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ
ﻋﺸﻖ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﻏﺮﻭﺭ ﺍﺳﺖ ﻫﻨﻮﺯ
ﺟﺴﻢ ﻣﻦ ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺷﺪ ﺳﺎﺩﻩ ﻭﻟﯽ ﺫﺭّﺍﺗﻢ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐﻨﺎﻥ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺍﯾﻦ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺳﯿﺐ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺟﻮﺍﺩ ﻧﻮﺭﻭﺯﯼ
منبع: asheghaneha.ir


برچست ها : ,,,